این روزها از کلمه  بهت بهت زده نمی شویم ازصفت مظلوم بیزاریم.کلمه ایران را می شنویم مو بر تنمان سیخ می شود.تنهایی؟فراموشمان شده.این روزها این روزهااین روزها را فراموش نخواهیم کرد روزهایی که تا لبی خشک شد آبی بود لبخندی بود رفاقتی بود.

با یاد غلامحسین ساعدی:

سیصد گل سرخ یک گلش نصرانی

مارا ز سر بریده می ترسانی

گر ما ز سر بریده می ترسیدیم

در مجلس عاشقان نمی رقصیدیم