نمی دانم چرا از لحظه ای که چشمم به این سنگها افتاده بد طور خاطرخواهشان شده ام.درهمین چند کیلومتری خانه ام این سنگها تلف می شوند و من وجدان درد می گیرم.دیگر به کسی یا جمعی امیدی نیست برای حفظ این سنگها خودم دست به کار شده ام و تا آخرش هستم.این سنگها طاقت زمستانی دیگر را ندارند باور کنید.این سنگهای بی نظیر مر بوط به (حد اقل) ۳۰۰۰ سال پیشند باور کنید.برای شروع چند سطری در آوای اردبیل نوشتم.و حالا هم به لطف دوستان دیده و نادیده چند سطری از همان در میراث خبر رفت تا شاید انعکاسی داشته و راه نجاتی هموار شود.این هم از لینک:

در پیرازمان سنگی باقی نخواهد ماند

پیکر آسنای فمینیست بر دوش زنان تشییع شد

"دویغو آسنا"نویسنده، روزنامه نگار و از سرشناس ترین فعالان حقوق زنان ترکیه به علت تومور مغزی از دنیا رفت و در استانبول  به خاک سپرده شد. آسنا که به علت مشکل تنفسی و تب شدید عارض از بیماری اش در بیمارستان" آمریک"ی استانبول بستری شده تحت نظر قرار گرفته بود در 4 آگوست 2006  برای همیشه زندگی ، زنان و مطبوعات ترکیه را ترک گفت. نام زن در میان نیست"کتابی است که دویغو آسنادر سال1987 با آن به اوج اشتهار خود رسید و نام خود را به عنوان فمینیست وارد عرصه کرد.