در مورد تعلیل در نوشتن مطلبی مربوط به مسئله کاریکاتور و مانا نیستانی هدفم این بود که مدتی بگذرد تا شاید با آرام تر شدن فضا بتوان منطقی تر بحث کرد .تا اینکه از اینطرف مجازات خواهان دلسوخته با شعله های ویرانگر و ازآنطرف مانا دوستانی که منکر می شدند یا حق به جانب می گرفتند و حتی احساسات بی موردشان قضیه را پررنگ تر می کرد به کنج سکوتشان بر گردند تا دو کلمه ای هم بشود آرام تر صحبت کرد.من برای مانا نیستانی متاسف هستم و برایش آرزوی آزادی هرچه زودتر را میکنم.بر این اعتقادم که حتی بعد از قطعی شدن توهین نیز هنرمند و انسانی را مستحق چنین بندی نمی دانم.در ایران بارها و بارها به قومیت ها توهینی بسیار فراتر از این شده و می شود و چنین شدت عملی از طرف قدرت در مورد مانا که از شانس بد خود جرقه ای شد بر انبار باروت ملت ترک ایران دور از انصاف است.به امید آزادی مانا و دیگر همبندش.
۱-آیا صرف اینکه قصدیتی در مورد توهینی که برداشت شده است وجود نداشته میتواند مورد قبول قرار گیرد.چه اینکه اکثر اهانت های صورت گرفته همگی فاقد قصدیتی از پیش فراهم شده هستند.۲-در این مدت شایعات و ادعاهایی به گوش می رسید مبنی بر ترک بودن مادر و یا ترک بودن اصلیت مانا نیستانی و در جهت توجیه قضیه برمی آمد و اتفاقا قضیه را شعله ور تر میکرد.آیا وقتی شخصی به قومیت و زبان خود اهانتی بکند مورد عقوبت قرار نمی گردد؟۳-سومین نکته جالبی که در ذهن خیلی از آذربایجانیهارواج داده میشد تاکید بر دختر بودن مانا نیستانی بود و باز با مراجعه به عقل سلیم نمی شد دلیلی خوب و موجه برای از بند اتهام رهاندن کسی باشد.و در نهایت:همه این توجیحات نه تنها باعث آرامش نشد بلکه بر زحمت صالحان و آرامش طلبان افزود.
